hindi ko naman ayaw e. pero hindi ko kailangan.
hindi naman mandatory na may ka-beauitiful eyes ka that day diba?
i’ve only had two Valentine’s day dates in my life:
the first was with my frist boyfriend.
the second was with my first..uhm..love.
oo. magkaibang tao sila.
i’ve always said i didn’t believe in this “holiday”. i don’t really consider it as one. maybe because i was in an exclusive girl’s school growing up and it didn’t matter much to me.
every year, single ako pag Pasko, Bagong taon, pag birthday ko, at pag Feb 14.
wala lang saken talaga. sanay na din kasi ako siguro.
para sakin, ang Valentine’s day ay isang excuse lang para magpaka sappy soppy icky ang mga tao nang hindi natutukso o napagtatawanan.
sus. kung gusto mo iexpress ang nararamdaman mo, kailangan pa bang hintaying ang ika labing-apat na araw ng Pebrero??
mas cool nga kung bigla ka nalang magpapakilig in any day with no particular reason other than you wanting to show that person how he or she means to you. kailang ba makisabay ka pa sa buong mundo??
tapos, kapareha ng buong mundo, ang regalo mo bulaklak. o tsokolate. o stuffed toy.
sus.
spontaneity is the ticket.
manggulat ka. mas nakakakilig yon.
pero ako lang yun ha. ewan ko sila.
nakakainis lang kasi yung mga kailangan magtanong pa. oo. wala akong date. pfr.
